จะมาบ้าบออะไรอีกกกกกก!!!

 

นั่นคงเป็นความคิดของทุกคนสินะ อืมๆ  ไม่เป็นไร  ไม่ต้องคิดมาก  ตั้งแต่เข้ามาที่บลอคนี้รับประกันเลย มีแต่เรื่องเสื่อมๆทั้งนั้น เพราะงั้น ทำใจให้สบาย แล้วยอมรับเถอะ 55555555 *โดนถีบ*

 

เอาล่ะ จะเริ่มเสื่อมจากอะไรก่อนดี?

 

งั้นโอเอะก่อนแล้วกัน  ทคคิว  ไม่ไหวแล้วววว ตรูเสี้ยนนนน  เลยลากคุ่นไปด้วย 555

 ซ้าย คุ่น - ชิมะ  ขวา โค -ซานาดะ

อ๊า~~~!!! รักคู่นี้จังเลยยยยย ท่าลูบหัวสุดเบสิกกกก!!!

 

จากนั้น....

 

 

ชิมะ / "..... / / / / "

ซานาดะ / "?"

 

และเมื่อไอ้โค  ได้เปลี่ยนลูกตาซานาดะ

เป็น....

 

เป็นเฮียวโกะ 5555555

 

 

จึง...

*

*

 

เฮียวโกะ / "ชิ....มะ โม โตะ ........ซัง คับ...."

ชิมะ / "- -**" 

 

อ๊า สองคู่บนน่ารักจังเลยยย ช้อบบบบบบบบ!!!!  *ดีดดิ้น*

 

------------------

 

มาที่โดเสื่อมๆบ้าง 5555555

พอดีว่างๆก็นั่งทำเล่นๆ เสงี่ยมอีกตามเคย กร๊ากกกกกก ( แล้วแอนโธแกล่ะวะ......)

 

[Tokkyu] ตอนที่ 4 : นั่นมัน....!!!??

ชางปง.... มุขที่คนต้องอ่านเรื่องนี้น่ะนะ 55555

และ

[Es 21+Tokkyu] ตอนที่ 1 : .....

*

*

*

 

เสงี่ยมแม่มแรดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!

 555555555 

 

------------------------------

 

 บันทึกประจำวันที่ไม่มีวันลืม

ขอเกริ่นเล็กน้อย  เวลาเราไปโรงเรียน  นั่งกินข้างเที่ยงอะไรเงี้ย  พอเพื่อนซื้อน้ำมาแล้วเปิดไม่ออก  ทุกคนจะต้องมองเป็นทางเดียวกันมาที่ตูที่กำลังนั่งแดกข้าวยังเอร็ดอร่อย...... แล้วก็ต้องงจำยอมเปิดให้เรียงคนไป... ซึ่งมันก็เปิดออกอย่างง่ายดาย

 

แล้วโคต้องไปโรงพยายาบาลทุกวัน เพราะแม่นอนป่วยรักษาตัวอยู่ที่นั่น

วันหนึ่ง ขณะที่ตูข้ากำลังนั่งทำงานที่คั่งค้างอยู่ใกล้เตียงที่แม่นอน

 

แม่ / กินรังนกมั้ยลูก

โค / ก็ได้นะ

ไอ้โคจึงไม่รอช้า  หันไปหยิบรังนกออกมาเปิดกินในทันใด

 

แต่พยายย้ามมมมมมมมม พยายามเท่าไหร่มันก็ไม่ออก  ถึงขนาดลองทาบกับพื้นแล้วเอาเท้าเปิดประชดมันแล้ว.... (.....เลวว่ะ)   หรือเคล็ดไม่ลับอย่างเอาหนังสติ๊กมาพันรอบฝาแล้วเปิด ( เหมือนเพิ่มแรงเสียดทาน ) ทั้งๆที่เป็นวิธีที่ได้ผลมาตลอดแท้ๆ.... แต่คราวนี้กลับไม่เป็นอย่างนั้น

เหมือนหมดปัญญาสมองมีแต่ขี้เลื่อย

โค / เปิดไม่ออกอ่ะแม่

แม่ / อ่าว

 

จึงต้องพึ่งมารดา.... ที่นอนป่วยอยู่ อ่อนเปลี้ยเพลียแรง....................... ( แต่ตอนนี้ก็เริ่มดีขึ้นมาบ้างแล้ว)

คิดดู  ขนาดไอ้โคถึกซะขนาดนี้ยังเปิดไม่ออก  มันยังเลวไปบอกแม่มันที่นอนอยู่อีก

 

 

แม่ / ไหนแม่ลองดูซิ

 

ไอ้โคจึงหยิบขวดรังนกให้ไป  โดยใจก็แอบคิดว่าขนาดเรายังเปิดไม่ออกแล้วแม่จะเปิดออกเหรอ แรงมันต่างกั๊นนน

 

แม่เคลื่อนข้อมือนิดดดดดดดดดเดียว

 

"......."

 

 

มันยังอึ้งอยู่..........

 

พี่มันแย่  พี่แพ้เด็ก ป. 4 !!!!!!!!!!!

 

อารมณ์คงไม่ต่างกับ รายการ  ถ้าคุณแน่ อย่าแพ้เด็ก ป. 4

 

แม่ขา หนูรักแม่~~~~~!!!! 55555555555

 

 

เรื่องมันยังไม่จบเพียงเท่านี้.....

 

1. หลังจากที่กินรังนกเรียบร้อยแล้ว...........ไอ้โคจึงหันไปปอกมังคุดกิน

2. ชาตินี้ไอ้โคไม่เค๊ยยยยไม่เคยปอกมังคุดกินเอง

3 และครั้งนี้เราจะพึ่งแม่ที่นอนซมอยู่ไม่ด๊ายยยย!!!!

 

ในขณะที่โคกำลังนั่งปอกไปปอกมา

 

เปลือกมังคุดก็เริ่มแหว่ง........

 

เหวอะหวะ........

 

แต่ยังปอกเอาเนื้อในออกมาไม่ได้..........  คือสภาพมังคุดตอนนั้นรอยมีดเต็มไปหมด

 

จนทนไม่ได้อีกต่อไป

 

ไอ้โคจึงเริ่มแงะ............ฮึบ!

 

แงะออก............

 

เปลือกก็เริ่มปริแยกออกเป็นสอง(หรือสี่ห้าหก)ส่วน

 

เปลือกมังคุดหลุดออกไป   แต่น้ำมังคุดมันยังคงกระเด็นไปตามเสื้อ.........ไอ้เห็ด  ถ้าโดนซักไม่ออกง่ายๆแน่

 

เปลือกหลุดแล้ว...........

 

แต่......

 

เนื้อข้างในก็กระเด็นไปด้วย....................................

กระเด็นออกไปทั้งหมด........ คือมันไม่เหลือให้กูกินแล้วเข้าใจมั้ย

 

*ปามังคุดทิ้ง!!*

 

.......*แต่สุดท้ายก็ต้องเก็บขึ้นมาใส่ถังขยะอยู่ดี*

 

ไม่เป็นไร  เราเริ่มกันใหม่  หยิบมังคุดอีกลูกออกมา  คราวนีเริ่มจับเค้าได้

 

.....เย่! ปอกออกมาได้แล้วววว

 

*มองมังคุดที่ปอกออกมา.......*

 

สวะเอ๋ย  เน่า...............  *เขวี้ยงลงถังขยะไปอย่างไม่ไยดี*   คิดในใจ....... ใครซื้อมังคุดมาวะ!!!!

 

แม่ / " ทำอะไรกับมังคุดน่ะลูก"

ตู / "ใครเลือกมังคุดวะแม่!!! อ๊ากกก จะไม่ให้ตูกินเลยใช่ม๊ายยยย"

แม่ / "มันมากับอาหารของโรงบาลน่ะ"

พนักงาน * มาเก็บถาด*

 

ตู ".....................*เงียบไว้ๆ*"

 

 

---------------------------

 

5555555555555  ถึงจะเป็นวันที่วุ่นวายนิดหน่อย  แต่มันสนุกจริงๆ อ๊า รู้สึกรักชีวิตนี้จังเลยยยยย  ที่โรงเรียนถึงมันจะยุ่งยากทำอะไรผิดลาดกับคนในกลุ่มไปบ้าง แต่มันก็สนุกจริงๆว่ะ!!!

 

ปล. น้ำ ฉันรอเมงุรุชิมะอยู่นะเว้ยยย

ปลล. คุ่น  ขอบใจที่มาแต่งฟิคเรื่องที่สองของพวกเราจบว่ะ!!! *จับมือๆ*

ปลลล. สาดดดด นางพยาบาลโอกะ สปอยล์ล่าสุดอย่างสวยยยยยยยยยย!!!

 

โอเค  เอ็นทรี่นี้คงจบแค่นี้ล่ะมั้ง 55555555

ปิดท้าย

 

เจอกันเอ็นทรี่หน้า!!

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

มังคุดใครเค้าใช้มีดปอกกันเล่า...
(เคยโง่ใช้มีดปอกเหมือนกัน เหวอะไปถึงข้างในเลย...)

#1 By ES21Diary on 2008-05-29 21:12

^
^
ข้างบนพี่ไบร์สเอง...เห็ดเอ้ยลืมล้อคเอาท์ - -

#2 By ES21Diary on 2008-05-29 21:13

โอย สาดดดด วาดชิมะน่ารักฟ่ะ ลายเส้นแกเหมาะกับชิมะนะเนี่ย

....เรื่องรังนกกับมังคุดน่ะ...
เพราะแกมันทาคิน่ะสิ...(ทำหน้ามุ่งมั่น)

#3 By ++Wadoiji++ [Kongou Agon] on 2008-05-29 22:06

เสื่อมเอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
*ทำหน้าแบบอีโม

ตั้งหัวเอ็นทรี่ได้น่าตบเสงี่ยมสั่นมาก *-*
(เพราะเธอเสื่อมอยู่แล้ว เลยไม่รู้ว่าจะเพิ่มความเสื่อมทำไม *-*)
(โดนตบ)

ไปเล่นพีแช็ทกันเรอะ ตรูวก็อยากเล่นนนนนนนน
ซานาดะชิมะ ลำเอียงฟ่ะ คุณพระเอกน่าสงสาร..

ส่วนเสงี่ยมนั่น....พอเหอะ orz

ไอ้รังนกนั่น....เพราะเธอเปิดออกก่อนหรือเปล่าแล้วพอแม่เธอเค้าช่วย มันเลยกลายเป็นเปิดได้ - -

มังคุดบ้านเราใช้มีดปอกแฮะ คว้านโดยรอบ แล้วแงะออกมา
ส่วนมังคุด เราเองเคยใชมีดปอกได้บ้าง แต่บางทีเลว เอาไปให้แม่ปอก ใช้มือเพียวๆเลย - - เทพจริงๆ

เมงุรุชิมะปั่นอยู่เฟ้ยยยยยยยยยย

#4 By [H2O]as[Hiruma Yoichi] on 2008-05-30 00:17

เรื่องที่รังนกเปิดไม่ออก
สงสัยเพราะมันเป็นฝากันเด็กเปิดอ๊ะป่าว....
ที่ต้องกดแล้วเปิด???
(บ้านเราเรียกฝากันคนโงเปิด ฮ่าๆๆๆๆ/วิ่งหลบตรีน)

ปล.นางพยาบาลโอกะสวยเกินป้ายยยย ม่ายจริ้งงงง!!!!

#5 By D.C.เก้าแต้ม on 2008-05-30 07:24

เหอะๆ อาเจ๊จอมถึกแพ้แรงแม่ อิอิ^o^~

มังคุด...แม่แกะให้ตลอดไม่เคยคิดจะแกะเองเคอะ- -

เสงี่ยมมันแรดได้ใจจริงจริ้งเลย เห็ดเอ้ย=[]=!!!!

#6 By minicorn@Maki,Cloud,Vivi,Alisa on 2008-05-30 11:04

วู้ววววววว ปกติมังคุดเค้าให้นิ้วกดไปให้เป็นรูแล้วแหวกๆออกนะ เดี๋ยวก็ได้เอง
(เราเคยใช้มีดแล้วมันบาดนิ้วไปรอยยาว โคตรจะบร้า)

พี่โค เสื่อมจริงงงงงๆ อยากอ่านทคคิวบ้างเฟ้ยยย ร้านบ้ายังไม่ยอมเอามาส่งอีก เลววว

ว่าไป รังนกก็ไมได้กินนานแล้ว

ปล.แม่เราน่ะ สุดยอดแล้วเฟ้ยยยยย

#7 By ※Bright_Floeright※ on 2008-05-30 19:37